Ale tłumy mieszczan zaraz się rozeszły do domów, doradzając królowi życzliwie, aby wykonanie robót zlecił odpowiednim przedsiębiorstwom. A było z góry do przewidzenia, że ci dwaj wejdą w skład komisji jako pierwsi.
Następnie rozkazał czerpać bez przerwy wodę morską przy pomocy kół i machin. Czyni to dla dobra państwa: według bowiem przepowiedni Tejrezjasza dotąd nie będzie pokoju na tebńskiej ziemi, dokąd przeklęty król pozostaje w jej granicach. Ten ostatkiem sił wyciągnął rękę ku Pelopidasowi, jakby chciał mu dziękować za pomstę. Ta masa wojsk została podzielona i strzegła obwarowań w rejonach odległych. Wg Wolf, jw., tabl. Przedtem bowiem groby były tu skromne, spotyka się w nich co najwyżej jakieś dzbany. Droga tam daleka, ludność dzika, góry nieprzystępne. Byłby niemal bogiem. Reszta żołnierzy nie zdołała dotrzeć na czas. Widocznie władcy Myken nie byli wówczas jeszcze tacy możni; bo groby te są starsze od opisanych poprzednio zapewne o pokolenie. Całe szczęście, że zmarł nie w Oei! Ale i tak szeptano, że go otrułem przy pomocy niewolnika; a jeszcze inni twierdzili, że znam śmiercionośne zaklęcia. Korytarzyki tych grobów przywalano po każdym pochówku kamieniami i ziemią, tak jednak, by łatwo tam było znowu trafić i dostać się do środka. Tutaj zapewniano: Alkmena spędziła schyłek życia w naszych właśnie stronach. Arsynoe dowiodła tego, gdy w sporze z Achillasem o przywództwo usunęła go skrytobójczo. Że też nie zginąłem wtedy! - Czyje było to dziecko? - Nie moje. Oszukał króla Armenii, uwięził go i zakuł w kajdany, przez co ściągnął na lud rzymski powszechną pogardę. Ale ta delikatność oblicza była zwodna. Dozwolone więc jest obcowanie miłosne tylko w odpowiednim wieku. A kiedy rozkosze pałacu, gdzie nocniki były ze złota, a perły dla dowcipu podobno rozpuszczano w winie, nudziły dostojną parę, oboje wychodzili na ulice miasta w przebraniu służby, aby podpatrywać życie i rozrywki prostaczków. W istocie, chodziło tylko o Antoniusza. Urodził się on w dniu piętnastym miesiąca epifi, o godzinie ósmej, w szóstym roku panowania królowej, władczyni obu krajów, Kleopatry, która oby żyła wiecznie i cieszyła się zdrowiem. Domicjusz, człowiek doświadczony i z natury ostrożny, nie oświadczał się zbyt jawnie ze swymi poglądami i zamiarami.